 |
MORO Simone W 1992 roku podjął próbę zdobycia Everestu, w 1993 roku zdobywał w zimie Aconcaguę i Cerro Mirador. W tym samym roku wspinał się na Makalu, w 1994 na Shishę Pangmę i Lhotse, a w rok później, w 1995, na Kangczendzongę; rok 1996 to Dhaulagiri i Shisha Pangma, 1997 - Lhotse, zima na Annapurnie. W 1998 znowu Everest, ponadto Pik Lenina (7134), Pik Korżeniewska (7105), Pik Komunizma (7495), Chan Tengri (7010) i Everest w 2000. Marble Wall w zimie 2001, Everest-Lhotse w 2001, Cho Oyu i Everest w 2002, Mount Vinson na Antarktydzie w 2002 i Kilimandżaro w 2003… Niektóre z tych szczytów zostały zdobyte. Pierwszym, wielkim sukcesem dla Simone była próba wejścia na Lhotse, (8516) w 1994 roku. Droga od wysokości 6330 m., pod wierzchołek zajęła zaledwie 13 godzin (17 godzin w całości). Kilka metrów od wierzchołka został zakończony atak z powodu złych warunków pogodowych i zasp śnieżnych. Kolejnym ważnym osiągnięciem było połączenie skajnie trudnie wspinaczki skałkowej do 8b z wejściem na ośmiotysięcznik w tym samym sezonie, w roku 1994. Co ważniejsze, pokonanie trudności 8b i droga z jednej góry na następną, ośmiotysięcznik, została pokonana bez tlenu. Niewielu wspinaczom (może nikomu) udało się połączyć wspinaczkę w tak skrajnych warunkach i w tym samym sezonie.
Ostatnie osiągnięcia Simone to zdobycie 4 siedmiotysięczników w Rosji zaledwie w 33 dni (rekord), W 1996 roku zrobienie "Supercalaneta" na zachodniej ścianie Fitz Roya (3341m.), zaledwie w 25 godzin na wierzchołek i z powrotem. W tym samym roku Simone zdobył południowy wierzchołek Shisha Pangma (8008 mnpm) bez tlenu, z bazy w 27 godzin (w tym 20 godzin wspinania). W drodze powrotnej zjechał na nartac z wysokości 7100.
26 maja 1997 Simone powrócił na Lhotse, czwartej co do wysokości góry świata, znowu bez tlenu. Zdobył ją razem z Anatolim Bukrejewem. W grudniu 1997 roku Simone po raz pierwszy spróbował zimą pokonać południową ścianę Annapurny. Z powodu śmiertelnego wypadku Bukrejewa, atak szczytowy nie doszedł do skutku.
Ostatnie, godne uwagi wspinaczki, to podwójne zdobycie Everestu w 2000 i w 2002 roku, wejście na Cho Oyu (8201) i zdobycie Mount Vinson (4895 m) na Antarktydzie, także w roku 2002. Rok 2003 rozpoczął się wejściem na Kilimandżaro (5895 m) oraz otrzymaniem ważnej nagrody i uznania, czyli Fair Play Pierre de Cubertin, przyznanej w Paryżu przez UNESCO, oraz wręczeniem Złotego Medalu za Męstwo z rąk włoskiego prezydenta Ciampi i regionu Lombardii. Simone także otrzymał od American Alpine Club prestizową nagrodę David Sowles. Powyższe nagrody i odznaczenia dostał za ratowanie angielskiego alpinisty Toma Moores'a podczas wspinaczki na Lhotse (8516m). Bez tlenu, powyżej granicy 8000 metrów, w ciężkich warunkach Simone znalazł i zniósł na dół alpinistę.
MYŚLI
"Nawet jeśli motywacja jest złożona i indywidualna, moja koncepcja alpinizmu jest taka, jak wiele innych. Wspinam się tak jak wielu, którzy zdecydowali się zrozumieć działanie nie jako cel życia, ale jako sposób na odkrywanie i kochanie życia. Wspinanie się w górach świata to sposób na poznawanie kultur, ludzi i ich problemów na całym świecie. Wspinaczka to także sposób na poznawanie swoich własnych granic, technik i psychiki. To sposób na uświadomienie sobie barier, które każdy może przeskoczyć dzięki swojej determinacji, motywacji i treningom. Te same cechy motywują ludzi do zmian otoczenia w pracy lub zmieniania i podnoszenia poziomu ich uczuciowego i/lub towarzyskiego życia.
Jeśli ludzie są stymulowani tymi samymi bodźcami, tylko różnie ukierunkowanymi, nie nastąpił wreszcie moment, by przestać nazywać alpinistów szaleńcami!?" |
Sponsorzy i Patroni:
